Omkoping


Het ter beschikking gestelde appartement in Antwerpen, de Zwitserse rekening, de Egyptische connectie, de Zeidlberg in Zuid Afrika en het huis in Molière. Het OM neemt ons mee op een wereldreis. Wij beperken ons tot de feiten.

Egyptische tekens

23 mei 2015

De behandeling van de aanklacht omkoping behelst een lang, en wijdt vertakt verhaal. De aanklacht richt zich op genot en beheer van een woning (Antwerpen), op een serie betalingen via een bonafide Zwitserse bankrekening op naam van Scholten, en verrekening van tekorten op die nummerrekening met andere woningen (Frankrijk en Zuid-Afrika). Het zijn Willem Scholten en deels Joep van den Nieuwenhuyzen die zich hier moeten verdedigen. Scholten was slechts een kleine periode van dit feitenrelaas aan te merken als ‘ambtenaar’. Dat maakt het er niet minder lastig om. De verstrekker van deze goederen was van den Nieuwenhuyzen. Het FIOD besloot om laag voor laag te gaan graven in deze inmiddels opgeheven bankafrekeningen, en stuitte op een spoor van hiërogliefen die de Egyptische vruchtgebruiker van deze nummerrekening achterliet.

Langzaam wordt een deel van zijn betaalgedrag ontcijferd. Zoals vaker voorkomt bij opgravingen van Egyptische schatten, staan de muren van onder tot boven beschreven met optekeningen van vermogensposities en conflicten.

Het doornenkluwen

In deze tenlastelegging wordt getwijfeld aan de integriteit van deze kluwen van handelingen, en wordt, in de kwestie van het Antwerps appartement, het begrip ‘vriendschap’ bij manco van juridische grondslag of Memorie van Toelichting strafbaar gesteld. Het gaat over een vriend in scheiding die onderdak wordt verleend. Hier is in de dagbladen al ruimschoots over geschreven, en het blijft nog tot op de dag van vandaag de vraag of vriendschap al dan niet strafbaar is. Dit hoofdstuk slaan wij daarom even over.

Sale- and rentalagreement

Een aanmerkelijk deel van de strafzaak behandelt de consult-betalingen aan een Egyptisch politiek agent en lobbyist langs de nummerrekening van Scholten. Er is zelfs spitsvondige aandacht besteed aan de lengte van het nummer. Eerst telde het vier cijfers. Later vijf.

De oud-directeur van het Rotterdams Havenbedrijf had de Egyptenaar aanbevolen ter bevordering van een vastgelopen en slepende ‘duikboot-transactie’ van RDM. Van den Nieuwenhuizen deinst niet terug van hoge percentagevergoedingen, maar Joep is niet op zijn achterhoofd gevallen. De consultant is kennelijk ook voorzichtig met nieuwe zakenrelaties, en verlangt voorschotten. Om Joeps kredietwaardigheid en intentie te tonen besluiten de bevriende bestuurders om de contractsom op Scholtens Zwitserse bankboekje te parkeren, die dan dienst doet als een derdengeldenrekening. Het vertrouwen in Scholten ligt bij de Egyptenaar niet ter discussie. Meneer Shilbaya wordt daar ook uit betaald, maar aan het einde van de afrekening ontstaat een deficit van €185.000.

Het havenschandaal is dan inmiddels al uitgebroken, en Scholten houdt liefst even de hand op de knip. Zo verrekent Scholten het tekort met de Egyptische adviseur door zijn huis in Frankrijk over te dragen, en de overwaarde daarvan weer te gelde te maken. Dat verschil wordt dan dus ook overgemaakt van de bewuste rekening bij Banque Hugo Kahn naar Scholtens rekening bij zijn hypotheekverstrekker. Van de pakweg 1,2 miljoen die bestemd was voor Shilbaya moest Scholten aanvankelijk €185.000 weer aanvullen. Door zijn huis in Frankrijk te verkopen, dat getaxeerd was op €500.000, kon hij €315.000 verzilveren. Daarmee werd de hypotheek van €90.000 bij Credit-Agricole afgelost. De Egyptenaar bleef niet met een leeg huis zitten, want het bood ruimte aan drie huurders, waaronder Scholten zelf. Samen met een accountant en een ondernemer betaalde Scholten €210.000 aan huur over de inmiddels afgelegde periode.

Voor de toeschouwer rijst het raadsel pas bij de buurman in Molière. Deze heeft op zijn Spaanse bankrekening €34.000 ontvangen van de BHK rekening. Hij is ook een bekende van Mohamed Shilbaya, en verklaart aan het FIOD dat het om verrekening van een partij wijn kon gaan. Hij weet het ook niet meer precies.

In een latere verklaring, die door het Hof niet is toegelaten in het dossier, zegt hij dat het ook om een lening kan zijn gegaan aan zijn zoon. “…was op de rekening van mijn zoon.” Een nieuw verzoek tot toelating van dit document wordt bij deze gedaan.

Zuid-Afrika

Een ander hoofdstuk in de gewraakte transacties gaat over een opstal en haar geschiedenis in Zeidlberg Zuid-Afrika. Hier heeft de misdaadbestrijding de formulering ‘lening’, in een verklaring die is afgenomen door het FIOD, omgezet in ‘betaling voor het huis’. Het FIOD zocht naar causaliteit.

Na diep graven in transacties en contacten van de Egyptische diplomaat stuitten de rechercheurs op transacties naar Zuid Afrika. Uit de zitting komt naar voren dat het om leningen ging aan contacten van Willem Scholten aldaar. Zijn dochter heeft ooit een schooltje opgericht op de plek waar meneer Zeidl met geleend geld van Shilbaya een huis voor studenten wilde bouwen. De zaak krijgt een lange geschiedenis met uiteenlopende, maar zeer dunne belastende verklaringen van de verwarde eigenaar van de Zeidlberg.

Deze wilde overigens alle relevante documenten aanbieden, maar het FIOD had geen interesse.

De enige kroongetuige die het onderzoek hier ontbeert is natuurlijk de Egyptische diplomaat zelf. Deze kent Willem Scholten al sinds 1977, en is voor Nederlandse autoriteiten niet gemakkelijk ter verantwoording te roepen. Toch wilde de druk bezette en steenrijke lobbyist in de winter van 2008 wel een verhoor afleggen. Daarin deed hij opmerkelijk genoeg al een ontlastende verklaring over de geldstroom die pas in oktober 2009 aan het licht kwam. In februari 2009 werd hij nogmaals verhoord, en liet de bankbetalingen zien. Ook toen was hij niet in de wetenschap dat het later juist om deze betalingen zou gaan. Pas in oktober van dat jaar worden deze betalingen aan de orde gesteld. De mooie verklaringen van Shilbaya zijn niet meer nodig. Zelfs niet meer gewenst, nu Scholten en van den Nieuwenhuyzen moeten boeten.

Per brief van 3 maart 2010 werd Shilbaya ter verdenking gesteld van witwassen en valsheid in geschrifte. Met die verdenking op zak legde hij geen verklaringen meer af. Ook niet aan het Hof, ook al is hij nooit vervolgd.

Verschoningsrecht dus. En daarmee ook voor de aanklager. Processuele luxe voor het OM.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s